Plażowy Rabuś, Joanna Jagiełło

 

Autor: Joanna Jagiełło
Tytuł: Plażowy Rabuś
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 64

Klara, Emil i Nikodem jak co roku spędzają wakacje nad Bałtykiem. Tym razem ich wypoczynek zakłóca tajemniczy złodziej, który od kilku tygodni kradnie plażowiczom drobne przedmioty. Policja próbuje go odnaleźć, ale rabuś pozostaje nieuchwytny. Przyjaciele postanawiają więc sami przyjrzeć się sprawie.

Plażowy Rabuś. Czytam sobie. Poziom 3 Joanny Jagiełło, z ilustracjami Marty Krzywickiej, to książka dla dzieci, które mają już za sobą pierwsze etapy nauki czytania i potrafią samodzielnie zmierzyć się z dłuższą historią. To trzeci poziom serii, czyli „Połykam strony”, i rzeczywiście widać tutaj dużą różnicę w porównaniu z książkami przeznaczonymi dla początkujących czytelników. Tym razem dziecko dostaje już pełnoprawną, znacznie bardziej rozbudowaną opowieść detektywistyczną, a nauka czytania jest niejako wpisana w przygodę.

Sama historia bardzo dobrze pasuje do wieku odbiorców. Jest zagadka, grupa przyjaciół, wakacyjna atmosfera i poszukiwanie złodzieja, a przy tym kolejne tropy sprawiają, że chce się czytać dalej, żeby dowiedzieć się, kto właściwie stoi za kradzieżami. Bohaterowie nie są biernymi obserwatorami – próbują samodzielnie połączyć fakty i wykorzystać swoje umiejętności. Dzięki temu dziecko może razem z nimi zastanawiać się nad rozwiązaniem zagadki, zamiast jedynie śledzić wydarzenia.

Najbardziej widoczna zmiana w stosunku do niższych poziomów dotyczy głównie samego tekstu. W tej części mamy około 2500–2800 wyrazów, wykorzystane zostały już wszystkie głoski, a zdania są wyraźnie dłuższe i bardziej złożone. To książka dla dzieci, które już czytają, a nie dopiero uczą się składać sylaby. Tekstu jest zdecydowanie więcej niż ilustracji, co sprawia, że lektura przypomina już zwykłą książkę dla starszego dziecka. Duża czcionka nadal ułatwia czytanie, ale poziom wymaga od młodego czytelnika większego skupienia i samodzielności.

Bardzo podoba mi się również pomysł ze słowniczkiem trudniejszych wyrazów na końcu. Słowa zaznaczone w tekście można później odnaleźć w alfabetycznie uporządkowanym zestawieniu i sprawdzić ich znaczenie. To drobny element, ale przy dłuższej historii ma duże znaczenie – dziecko nie musi przerywać lektury, gdy trafi na nieznane określenie, a równocześnie może poszerzać swoje słownictwo.

Ilustracje Marty Krzywickiej są czymś, co szczególnie przypadło mi do gustu. Kolorowe (chyba pierwszy raz w serii Czytam sobie na poziomie 3 mamy kolorowe ilustracje) i pełne szczegółów, mają styl, który zdecydowanie lubię. Nie próbują konkurować z tekstem ani zajmować całych stron. Pojawiają się tam, gdzie są potrzebne, uzupełniają opowieść i pozwalają na chwilę odpocząć od większej ilości tekstu. Podoba mi się też ich kreska – jest nieco bardziej „książkowa” niż typowe kolorowe ilustracje dla najmłodszych, dzięki czemu całość rzeczywiście sprawia wrażenie lektury dla dziecka, które zaczyna wychodzić z etapu pierwszych książeczek do czytania.

To propozycja przede wszystkim dla dzieci, które sprawnie czytają i są gotowe na dłuższe historie. Szczególnie dobrze mogą odnaleźć się w niej mali miłośnicy zagadek, przygód i historii, w których bohaterowie sami próbują dojść do rozwiązania. A jeśli dziecko przeszło już przez wcześniejsze poziomy Czytam sobie, tutaj naprawdę można poczuć, że zrobiło kolejny duży krok w stronę samodzielnego czytania.

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.