Basia. Bajki na dobranoc, Zofia Stanecka

 


Autor: Zofia Stanecka
Tytuł: Basia. Bajki na dobranoc
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 136

Wieczór, pora szykować się do snu, ale dzieci wcale nie mają ochoty zasypiać. Na szczęście rodzina Basi zna pewien sprawdzony sposób – bajki! Wśród nich pojawia się między innymi gwiezdna krowa Gwiazdeczka, lisek, który uciekł z zasłonki, oraz dzielny rycerz Franek Kolanek wyruszający w daleki świat. Każda historia jest inna, ale wszystkie mają umilić wspólne wieczory i pomóc najmłodszym zakończyć dzień z uśmiechem.

Basia. Bajki na dobranoc Zofii Staneckiej, z ilustracjami Marianny Oklejak, to wyjątkowy zbiór 24 opowiadań ze świata jednej z najbardziej lubianych bohaterek polskiej literatury dziecięcej. Tym razem nie mamy do czynienia z jedną dłuższą przygodą Basi, lecz z różnorodnymi historiami, które można czytać niezależnie od siebie. To książka stworzona przede wszystkim z myślą o wspólnym czytaniu, szczególnie przed snem.

Bardzo podoba mi się pomysł na to, że bajki opowiadają różni członkowie rodziny. Każdy ma przecież własną wyobraźnię, poczucie humoru i sposób snucia opowieści. Dzięki temu zbiór jest różnorodny, a kolejne historie nie brzmią tak samo. Raz możemy trafić na coś zabawnego, innym razem na bardziej melancholijną opowieść. To sprawia, że łatwo dopasować wieczorną lekturę do nastroju dziecka.

Ważne jest również to, że opowiadania są krótkie. Nie trzeba planować długiej lektury ani zastanawiać się, w którym momencie przerwać historię. Można wybrać jedną bajkę na dobranoc, a jeśli dziecko ma jeszcze ochotę na słuchanie, sięgnąć po kolejną. To bardzo wygodne rozwiązanie dla rodziców, którzy chcą wprowadzić wieczorne czytanie do codziennego rytuału.

Ogromną przyjemność sprawiają również ilustracje Marianny Oklejak. Mają charakterystyczny styl, który od lat kojarzy się z serią o Basi. Są kolorowe, pełne drobnych szczegółów i świetnie oddają fantazyjny charakter poszczególnych opowieści. Nie ograniczają się do przedstawiania bohaterów – często same w sobie są małymi historiami, które można oglądać i odkrywać razem z dzieckiem.

Warto zwrócić uwagę także na samo wydanie. Książka ma twardą oprawę, dzięki czemu dobrze sprawdzi się jako prezent. Szczególnie efektowna jest okładka, która świeci w ciemności. To drobiazg, ale w przypadku publikacji przeznaczonej do wieczornego czytania pasuje wręcz idealnie. Może stać się dodatkową atrakcją i zachęcić dziecko do sięgania po książkę przed snem.

Basia. Bajki na dobranoc to bardzo przyjemny zbiór opowieści, który pokazuje, że wieczorne czytanie nie musi ograniczać się do jednej długiej historii. Krótkie teksty, różnorodni narratorzy, mnóstwo fantazji i piękne ilustracje tworzą książkę, do której można wracać przez wiele wieczorów. Szczególnie polecam ją rodzinom, które lubią wspólne czytanie przed snem i szukają czegoś, co pozwoli zamienić tę codzienną chwilę w mały, przyjemny rytuał.

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.

 

W wirze przygody

 
Tytuł: W wirze przygody
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 176

Fibi i Jednorożec Tom 16 to kolejna odsłona humorystycznej serii o niezwykłej przyjaźni dziewczynki i jednorożca Marigold Niebiańskie Chrapy. Tym razem autorka ponownie zabiera nas do świata, w którym zwyczajna codzienność bardzo szybko miesza się z magią, a nawet najprostsze plany potrafią zakończyć się kompletnym chaosem. 

Fibi i Marigold to duet, który trudno pomylić z jakimkolwiek innym. Dziewczynka jest pomysłowa, ciekawska i ma ogromną wyobraźnię, natomiast jej jednorożcowa przyjaciółka jest niezwykle pewna siebie, uwielbia komplementy i ma dość specyficzne podejście do świata. Ich charaktery często się zderzają, ale właśnie z tego wynikają najzabawniejsze sytuacje. Marigold potrafi być próżna i nieco egoistyczna, jednak pod tą warstwą kryje się prawdziwa przyjaciółka, na którą Fibi może liczyć.

Podoba mi się, że seria nie próbuje opowiadać jednej wielkiej, poważnej historii. To zbiór krótszych przygód i zabawnych sytuacji, które łączy obecność głównych bohaterek oraz ich niezwykła relacja. Dzięki temu można czytać kolejne fragmenty z przyjemnością, nie tracąc wątku, a jednocześnie za każdym razem trafia się na coś nowego. Humor często wynika z charakterów postaci, ich nietypowych pomysłów i absurdalnych konsekwencji pozornie niewinnych działań. Czasem jednak nie mogłam się zorientować, że dana opowieść się skończyła - przejścia nie były wyraźnie zaznaczone. Gdyby zastosować chociaż napis "Rozdział" albo - jak bywa w innych komiksach - oznaczyć symbolami na górze strony początek przygody, byłoby łatwiej.

Warto zwrócić uwagę, że pod warstwą żartów kryje się coś więcej niż tylko magiczne wygłupy. Ważnym motywem pozostaje przyjaźń i akceptacja odmienności. Fibi i Marigold są zupełnie różne, mają inne spojrzenie na wiele spraw, ale potrafią się uzupełniać. Nie muszą być takie same, żeby dobrze się rozumieć. Ich relacja pokazuje, że przyjaźń nie polega na ciągłym zgadzaniu się ze sobą, lecz na tym, że mimo różnic można być dla siebie ważnym.

Rysunki Dany Simpson są jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów serii. Prosta, charakterystyczna kreska, wyrazista mimika i niezbyt rozbudowane scenerie doskonale współgrają z komediowym charakterem opowieści. Kolorowe plansze są czytelne, a komiksowy układ sprawia, że lektura przebiega szybko i lekko.

Warto również wspomnieć o objętości – 176 stron to całkiem sporo jak na komiks dla młodszych czytelników. Dzięki krótkim scenkom i dynamicznym dialogom nie czuć jednak, że mamy przed sobą tak obszerną lekturę. Można czytać ją etapami, wracać do ulubionych fragmentów i odkrywać kolejne żarty. To także seria, która dobrze sprawdza się u dzieci, które niekoniecznie przepadają za długimi, jednolitymi opowieściami.

W wirze przygody to kolejny udany tom przygód Fibi i Marigold. Jest magicznie, absurdalnie i bardzo zabawnie, a pod całą tą fantastyczną otoczką nadal pozostaje ciepła historia o przyjaźni dwóch zupełnie różnych postaci. To komiks dla młodych czytelników, którzy lubią jednorożce, magię, nietypowe stworzenia i humor, ale również dla tych, którzy po prostu szukają lekkiej lektury poprawiającej nastrój. 

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Minecraft. Gdzie jest szkielet

Tytuł: Minecraft. Gdzie jest szkielet
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 40

W świecie Minecrafta nigdy nie brakuje miejsc do odkrycia, a tym razem zadaniem czytelnika będzie odnalezienie ukrywających się szkieletów i nie tylko. Czeka na nas wyprawa przez różnorodne zakątki gry: tajemnicze komnaty prób, bujną jaskinię zamienioną w niezwykłe spa, zaśnieżone stoki oraz farmę, która ucierpiała podczas burzy. Na każdej ilustracji ukryto nie tylko szkielety i ich nietypowe odmiany, ale również mnóstwo innych mobów oraz szczegółów, które warto wypatrzyć.

Minecraft. Gdzie jest szkielet to kolejna książka z popularnej serii wyszukiwanek inspirowanych jedną z najbardziej rozpoznawalnych gier komputerowych. Tym razem nie dostajemy klasycznej opowieści z fabułą i głównym bohaterem, lecz zestaw dużych, pełnych szczegółów ilustracji, na których trzeba odnaleźć wskazane postacie i elementy. To propozycja, która pozwala przenieść minecraftową zabawę na papier i sprawdzić, jak dobrze znamy ten charakterystyczny świat.

Najważniejsza jest oczywiście spostrzegawczość. Szkielety potrafią ukryć się wśród licznych mobów, przedmiotów i elementów otoczenia, dlatego nie zawsze można je znaleźć od razu. Każda kolejna plansza stanowi nowe wyzwanie, a różnorodność scenerii sprawia, że zabawa nie staje się monotonna. 

Dużym plusem jest możliwość wspólnej zabawy. Można samodzielnie przeszukiwać ilustracje, ale równie dobrze urządzić małą rywalizację z rodzeństwem czy rodzicem. Kto pierwszy znajdzie ukrytego moba? Kto wypatrzy najwięcej szczegółów? A może uda się odkryć coś, czego nie ma na liście zadań? Tego rodzaju książki dają sporo swobody i można do nich wracać wielokrotnie, za każdym razem próbując znaleźć coś nowego.

Ilustracje są dokładnie takie, jakich można oczekiwać po publikacji związanej z Minecraftem. Zachowują charakterystyczną, pikselową estetykę gry, a jednocześnie zostały wypełnione mnóstwem drobnych elementów. Poszczególne sceny są kolorowe, dynamiczne i naprawdę bogate w szczegóły. Można na nich wypatrzyć nie tylko poszukiwane szkielety, ale również inne znane postacie, przedmioty i charakterystyczne elementy minecraftowego świata. To właśnie oglądanie plansz i odkrywanie kolejnych detali sprawia tutaj najwięcej przyjemności.

Minecraft. Gdzie jest szkielet to propozycja przede wszystkim dla fanów gry, którzy lubią wyszukiwanki i wszelkiego rodzaju zadania polegające na odnajdywaniu ukrytych elementów. Nie jest to książka do przeczytania za jednym razem, ale taka, do której można wracać i za każdym razem podejmować kolejne wyzwanie. Jeśli młody miłośnik Minecrafta lubi dokładnie przeszukiwać świat gry, wypatrywać mobów i odkrywać ukryte sekrety, ta papierowa wersja zabawy z pewnością może go zainteresować.

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.

 

Skanaliks murem za swoimi, Philippe Clerc, Olivier Serrano, Yves Coulon


Autor:
Philippe Clerc, Olivier Serrano, Yves Coulon
Tytuł
: Skanaliks murem za swoimi
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 68

Jest 52 rok przed naszą erą. Lutecja znajduje się pod rzymską okupacją, ale nie wszyscy zamierzają pogodzić się z takim stanem rzeczy. Idefiks i jego zwierzęca drużyna nadal stawiają opór najeźdźcom, a okazji do działania zdecydowanie im nie brakuje. Tym razem muszą pomóc między innymi graficiarzowi, który nocą tworzy prześmiewcze murale przedstawiające rzymskiego dowódcę Labienusa i jego ukochaną kotkę. Nie zabraknie również niesłusznych oskarżeń o kradzież oraz konfliktu o… kiełbaski!

Idefiks i Nieugięci. Skandaliks murem za swoimi. Tom 9 to kolejna część komiksowej serii osadzonej w świecie znanym z przygód Asteriksa i Obeliksa. Głównym bohaterem pozostaje oczywiście Idefiks, ale towarzyszy mu cała grupa zwierzęcych przyjaciół, którzy nie zamierzają bezczynnie przyglądać się poczynaniom Rzymian. Album zawiera trzy niezależne historie: „Skandaliks murem za Nieugiętymi”, „Jeden Arkebus wystarczy…” oraz „Kiełbaska niezgody”.

Bardzo lubię pomysł na tę serię, ponieważ pozwala spojrzeć na galijskie zmagania z Rzymianami z nieco innej perspektywy. Zamiast dzielnych wojowników mamy tutaj zwierzęta, które doskonale wiedzą, jak pokrzyżować plany okupantom. Idefiks jest odważny, sprytny i wierny swoim przyjaciołom, a jego drużyna udowadnia, że nie trzeba być wielkim i silnym, żeby skutecznie walczyć o swoje. Każdy z bohaterów ma własny charakter i umiejętności, dzięki czemu wspólne działania przynoszą sporo zabawnych sytuacji.

Humor jest oczywiście jednym z najważniejszych elementów komiksu. Autorzy chętnie wykorzystują absurdalne sytuacje, nieporozumienia i kontrast między powagą rzymskich żołnierzy a pomysłowością zwierzęcej ekipy. Na uwagę zasługuje także sposób konstruowania albumu. Trzy krótsze opowieści sprawiają, że nie musimy śledzić jednej rozbudowanej intrygi. Każda historia ma własny problem, bohaterów i rozwiązanie, dzięki czemu komiks można czytać w kilku podejściach. Nie oznacza to jednak, że brakuje tu ciągłości – wspólny świat, postacie i ich relacje tworzą spójną całość.

Ilustracje Philippe'a Fenecha bardzo dobrze pasują do charakteru serii. Są kolorowe, dynamiczne i pełne ekspresji. Zwierzęcy bohaterowie mają wyraziste osobowości, które świetnie widać w ich mimice i gestach. Również Rzymianie zostali przedstawieni z odpowiednią dawką komizmu. W kadrach sporo się dzieje, a kolejne sceny dobrze oddają tempo akcji. Podoba mi się też, że rysunki zachowują lekkość i humor, dzięki czemu komiks jest atrakcyjny dla młodszych odbiorców.

Skandaliks murem za swoimi to kolejna udana porcja przygód Idefiksa i jego przyjaciół. Jest zabawnie, momentami absurdalnie, ale pod komediową warstwą kryje się również opowieść o lojalności, przyjaźni i solidarności. Nieugięci pokazują, że warto pomagać innym i nie pozostawać obojętnym, kiedy komuś dzieje się krzywda. To komiks, który szczególnie przypadnie do gustu młodym miłośnikom Asteriksa, zwierzęcych bohaterów i humorystycznych przygód. Trzy osobne historie, wyraziste postacie i mnóstwo zabawnych sytuacji sprawiają, że jest to przyjemna lektura zarówno dla osób znających wcześniejsze tomy, jak i tych, które dopiero chcą poznać Idefiksa oraz jego nieugiętą ekipę.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Odkrywaj zmysłami. Bawmy się

 


Tytuł: Odkrywaj zmysłami. Bawmy się
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 8

Akademia mądrego dziecka. Odkrywaj zmysłami. Bawmy się to książeczka sensoryczna przeznaczona dla najmłodszych dzieci, które dopiero poznają otaczający je świat. Nie znajdziemy tu rozbudowanej historii ani klasycznej fabuły. Zamiast tego każda strona zaprasza malucha do kolejnego odkrycia – można dotykać różnych faktur, przesuwać elementy, obracać kółka i przyglądać się kolorowym ilustracjom. To właśnie aktywne poznawanie książeczki staje się jej główną atrakcją.

Publikacja należy do serii Akademia Mądrego Dziecka i jest to połączenie zabawy z rozwijaniem zmysłów. Dziecko nie jest tutaj wyłącznie odbiorcą treści, ale uczestnikiem całej aktywności. Może samodzielnie sprawdzać, jak działają poszczególne elementy, poznawać różnorodne powierzchnie i ćwiczyć sprawność małych dłoni. Takie rozwiązanie zachęca do eksperymentowania i sprawia, że do książeczki można wracać wielokrotnie.

W środku znajdziemy wypukłe i chropowate faktury, ruchome elementy oraz obracające się kółka. Każdy z tych dodatków zachęca do innego rodzaju aktywności, a przy okazji wspiera rozwój motoryki małej i koordynacji wzrokowo-ruchowej. Podoba mi się, że książeczka angażuje dziecko na kilku poziomach – nie ogranicza się do oglądania obrazków, ale zachęca również do dotykania i manipulowania elementami. Wizualnie publikacja jest bardzo kolorowa i przyciąga wzrok intensywnymi barwami. 

Warto też zwrócić uwagę na solidne wykonanie. Kartonowe strony z zaokrąglonymi rogami są dostosowane do małych rączek i codziennego przeglądania. Przy książeczkach sensorycznych trwałość ma szczególne znaczenie, ponieważ maluchy chcą wszystkiego dotknąć, przesunąć i sprawdzić, jak działa.

Bawmy się to ciekawa propozycja na pierwsze spotkania dziecka z książką. Nie chodzi w niej o naukę czytania ani zapamiętywanie konkretnych informacji, lecz o rozwijanie ciekawości, poznawanie różnych faktur i ćwiczenie sprawności poprzez zabawę. Sprawdzi się podczas wspólnego spędzania czasu z rodzicem, ale również jako książeczka, którą starszy maluch będzie chciał samodzielnie odkrywać.

 

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.

 

Basia i prezenty, Zofia Stanecka


Autor: Zofia Stanecka
Tytuł: Basia i prezenty
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 24

Zbliża się sezon obdarowywania! Najpierw imieniny Dżesiki, później Basi, a zaraz potem mikołajki, na które czekają wszystkie dzieci. Basia zaczyna zastanawiać się, co kupić koleżance, sama również marzy o prezentach, a razem z Jankiem próbuje wymyślić niespodziankę dla rodziców. Szybko okazuje się jednak, że wybieranie upominków wcale nie jest takie proste. Dziewczynka odkrywa, że nie wszyscy lubią dostawać prezenty, a niektórym znacznie większą radość sprawiają wspólne przeżycia, na przykład wycieczka do lasu czy spływ kajakowy z bliskimi. Dla Basi to wszystko jest dość skomplikowane!

Zofia Stanecka w Basi i prezentach po raz kolejny sięga po temat bliski dzieciom i osadza go w codziennych sytuacjach. Tym razem punktem wyjścia są prezenty, ale historia szybko pokazuje, że nie chodzi wyłącznie o kupowanie i otrzymywanie rzeczy. Każdy ma trochę inne oczekiwania, a to, co dla jednej osoby będzie wymarzonym podarunkiem, dla innej może nie mieć większego znaczenia.

Bardzo podoba mi się, że książka nie ogranicza się do prostego przekazu, że należy być wdzięcznym za otrzymane upominki. Pokazuje różne podejścia do obdarowywania i zachęca do zastanowienia się nad tym, co naprawdę sprawia komuś radość. To dobry punkt wyjścia do rozmowy z dzieckiem o potrzebach innych osób, uważności i szukaniu prezentów, które będą dopasowane do obdarowywanego, a nie tylko do naszych własnych wyobrażeń.

Basia pozostaje sobą – jest ciekawa świata, zadaje pytania i próbuje zrozumieć sytuacje, które z perspektywy dorosłych mogą wydawać się oczywiste. Jej rozterki są bliskie dziecięcemu sposobowi myślenia, dlatego łatwo zaangażować się w opowiadaną historię. Towarzyszący jej Janek również ma swój udział w poszukiwaniu pomysłu na prezent dla rodziców.

Nie można pominąć ilustracji Marianny Oklejak, które są już charakterystycznym elementem serii. Kolorowe, pełne szczegółów rysunki świetnie uzupełniają tekst i nadają opowieści lekkości. Twarda oprawa i duży format  strony sprawiają, że jest to niewielka, poręczna książka do wspólnego czytania.

Basia i prezenty to ciepła, zabawna historia, która przy okazji świątecznego i imieninowego zamieszania porusza całkiem ważny temat. Przypomina, że prezent nie musi być przedmiotem zapakowanym w ozdobny papier – czasem najcenniejsze są wspólnie spędzony czas i przeżycia. To kolejna udana odsłona przygód Basi, szczególnie warta uwagi w okresie, kiedy dzieci zaczynają intensywnie myśleć o prezentach.

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.

 

Odkrywaj zmysłami


 Tytuł: Odkrywaj zmysłami
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 12

W książeczce Akademia mądrego dziecka. Odkrywaj zmysłami nie znajdziemy tradycyjnej opowieści z bohaterami i fabułą. To sensoryczna przygoda dla najmłodszych, podczas której dziecko poznaje świat za pomocą wzroku i dotyku. Na kolejnych stronach czekają na nie kolorowe zdjęcia uśmiechniętych dzieci, wypukłe faktury, ścieżki do wodzenia palcem oraz błyszczące lusterko. Każdy element zachęca do samodzielnego odkrywania i sprawdzania, co kryje się na kolejnych stronach.

Książeczka została przygotowana z myślą o dzieciach już od pierwszych miesięcy życia. Jej zadaniem jest pobudzanie ciekawości i wspieranie rozwoju poprzez zabawę. Maluch może dotykać różnych powierzchni, przesuwać paluszkiem po wyznaczonych ścieżkach, a także przyglądać się własnemu odbiciu w lusterku. To proste aktywności, które angażują dziecko i zachęcają do poznawania otoczenia.

Szczególnie podobają mi się różnorodne rozwiązania sensoryczne. Wypukłe faktury pozwalają poznawać świat dotykiem, ścieżki do wodzenia palcem ćwiczą koordynację wzrokowo-ruchową, a lusterko może stać się dla malucha źródłem sporej frajdy. Nie bez znaczenia są również kolorowe, kontrastowe ilustracje, które przyciągają uwagę. Wspólne oglądanie książeczki daje rodzicom okazję do nazywania obrazków, opowiadania o tym, co widać na stronach, i stopniowego rozwijania słownictwa dziecka.

Warto zwrócić uwagę na samą formę wydania. Książka ma zaledwie 12 stron, ale każda z nich została zaprojektowana tak, aby zachęcać do aktywności. Grube, kartonowe strony i zaokrąglone rogi są dostosowane do małych rączek, a solidna konstrukcja dobrze sprawdzi się podczas częstego przeglądania. Duże, kolorowe obrazki i niewielka ilość tekstu sprawiają, że nic nie odciąga uwagi od najważniejszego, czyli odkrywania.

Odkrywaj zmysłami to książeczka, która pokazuje, że pierwsze spotkania z literaturą dziecięcą nie muszą polegać wyłącznie na słuchaniu czytanej historii. Czasem wystarczy kilka faktur, lusterko i kolorowe obrazki, żeby rozbudzić zainteresowanie malucha. To dobry wybór dla najmłodszych dzieci, a także dla rodziców, którzy chcą od początku oswajać je z książkami i zamieniać wspólne oglądanie w zabawę.

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.

 

Coco

 


Tytuł: Coco
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 56

Miguel Rivera marzy o tym, by zostać muzykiem, choć w jego rodzinie muzyka od pokoleń jest zakazana. Chłopiec nie zamierza jednak rezygnować ze swojej pasji i w Dzień Zmarłych trafia do niezwykłej Krainy Umarłych. Podczas podróży Miguel poznaje Héctora i próbuje dotrzeć do swojego muzycznego idola, Ernesta de la Cruza. Wkrótce okazuje się, że za rodzinnym zakazem kryje się tajemnica...

Coco w adaptacji Jai Nitza, z rysunkami Tony'ego Sandovala, to komiksowa wersja jednej z najbardziej wzruszających animacji Disneya. Historia Miguela łączy przygodę, muzykę, magię i rodzinne sekrety, ale pod tą efektowną warstwą kryje się opowieść o pamięci, więziach między pokoleniami i prawie do podążania za własnymi marzeniami. To także historia, która przypomina, jak ważne jest poznawanie rodzinnej przeszłości.

Miguel jest bohaterem, któremu łatwo kibicować. Z jednej strony bardzo kocha swoją rodzinę i szanuje jej tradycje, z drugiej nie potrafi zrezygnować z muzyki, która jest jego największą pasją. Ten konflikt jest ważny dla całej historii, bo chłopiec nie chce po prostu sprzeciwić się bliskim. Chce zrozumieć, dlaczego muzyka została w jego rodzinie tak bardzo znienawidzona. Dopiero poznawanie kolejnych faktów pozwala mu spojrzeć na własną historię z zupełnie innej perspektywy.

Bardzo dobrze wypada również relacja Miguela z Héctorem. Początkowo mężczyzna wydaje się przede wszystkim sprytnym włóczęgą, który ma własny interes w pomocy chłopcu. Z czasem ich relacja zaczyna jednak nabierać znacznie większego znaczenia. To właśnie wspólna wyprawa sprawia, że Miguel zaczyna odkrywać prawdę o swojej rodzinie, a czytelnik otrzymuje kolejne elementy układanki.

Jednym z najmocniejszych tematów Coco jest pamięć o zmarłych. Kraina Umarłych nie została pokazana jako miejsce ponure i przerażające. Wręcz przeciwnie – jest niezwykle kolorowa, tętniąca życiem i pełna niezwykłych postaci. Dzięki temu opowieść o śmierci staje się dla młodego odbiorcy znacznie łatwiejsza do oswojenia. Jednocześnie historia pokazuje, że odejście bliskiej osoby nie oznacza wymazania jej z rodzinnej historii. Dopóki o niej pamiętamy, pozostaje częścią naszego świata.

W komiksie szczególnie ważna jest warstwa wizualna. Tony Sandoval stworzył bardzo kolorowy, dynamiczny świat, który dobrze oddaje niezwykłość Krainy Umarłych. Mnóstwo szczegółów, fantastyczne postacie, charakterystyczne szkielety i pełne życia scenerie sprawiają, że kolejne kadry można długo oglądać. Nie jest to jednak kreska, którą znamy z animacji - jest bardziej miękka, nie komputerowa.

Coco to przede wszystkim opowieść o rodzinie, marzeniach i pamięci, ale podana w bardzo atrakcyjnej przygodowej formie. Są tutaj tajemnice, niezwykła podróż, muzyka, humor i fantastyczny świat, a jednocześnie historia skłania do rozmowy o tym, jak ważne są rodzinne więzi i pamięć o tych, których już z nami nie ma. Nie brakuje też wzruszających momentów, które sprawiają, że pod kolorową i pełną przygód historią kryje się sporo emocji.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Cząberek. Troska, Wiktor Talaga, Aleksandra Machoń


Autor:  Wiktor Talaga, Aleksandra Machoń
Tytuł: Cząberek. Troska. Tom 3

Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 48

Cząberek to kot, który wraz ze swoimi opiekunami przeżywa kolejne przygody. Tym razem w centrum historii znajduje się troska o zwierzę, jego zdrowie i samopoczucie, a także emocje pojawiające się wtedy, gdy z ukochanym pupilem dzieje się coś niepokojącego. Bohaterowie muszą zmierzyć się ze strachem i niepewnością, ale przede wszystkim przekonują się, jak ważne są odpowiedzialność i właściwa opieka nad zwierzęciem.

Cząberek. Troska. Tom 3 Wiktora Talagi, z ilustracjami Aleksandry Machoń, to kolejna część dziecięcej serii komiksowej poświęconej sympatycznemu kotu i otaczającym go ludziom. Tym razem już sam tytuł dobrze podpowiada, wokół czego koncentruje się opowieść. Troska oznacza tutaj nie tylko martwienie się o kogoś, kogo kochamy, ale przede wszystkim zainteresowanie jego potrzebami i gotowość do działania.

Cząberek jest oczywiście jednym z najważniejszych elementów całej historii. Kot potrafi dostarczyć swoim opiekunom zarówno mnóstwo radości, jak i powodów do zmartwień. Dzięki niemu młody czytelnik może spojrzeć na relację człowieka ze zwierzęciem trochę szerzej. Pupil nie jest zabawką ani dodatkiem do domu, ale żywą istotą, która potrzebuje uwagi, bezpieczeństwa i odpowiedniej opieki.

Podoba mi się, że temat odpowiedzialności za zwierzę został przedstawiony poprzez zwyczajną historię, a nie serię pouczeń. Dziecko obserwuje zachowanie bohaterów i samo może wyciągać wnioski z tego, co się wydarza. Troska zostaje pokazana przede wszystkim poprzez konkretne działania i emocje. To znacznie bardziej naturalny sposób mówienia młodszym czytelnikom o odpowiedzialności.

Ilustracje Aleksandry Machoń dobrze współgrają z lekkim charakterem historii. Są kolorowe, żywe i pełne ekspresji, a sam Cząberek zdecydowanie przyciąga uwagę. Dużo można wyczytać z mimiki i zachowania bohaterów, dzięki czemu emocje nie muszą być za każdym razem dokładnie opisywane w dialogach. Kadry są przejrzyste, a kolejne wydarzenia łatwo śledzić, co ma duże znaczenie w komiksie skierowanym do młodszych odbiorców.

Pod lekką i sympatyczną historią znalazło się więc miejsce na całkiem ważny temat. Troska przypomina, że posiadanie zwierzęcia oznacza nie tylko głaskanie, zabawę i wspólnie spędzony czas. To również obowiązki, obserwowanie pupila i reagowanie, kiedy potrzebuje pomocy.

Cząberek. Troska będzie dobrym wyborem przede wszystkim dla młodych miłośników zwierząt i komiksów. Historia jest przystępna i zabawna, ale jednocześnie daje okazję do rozmowy o odpowiedzialności, empatii i potrzebach domowych pupili. A Cząberek, jak na kociego bohatera przystało, skutecznie przypomina, że to właśnie kot bardzo często jest prawdziwym centrum całego domu.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Mała ucieczka, Marzena Sowa


 Autor: Marzena Sowa
Tytuł: Mała ucieczka

Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 40

Mała pajęczyca nie potrafi tkać sieci tak jak inne pająki, dlatego jej mama postanawia oddać ją na nauki do budzącego grozę Skarabeusza. W jego domu poznaje innych nietypowych podopiecznych – między innymi sepleniącą muchę, wiecznie narzekającego trutnia oraz robaczka świętojańskiego, który świeci tylko połową ciała. Pewnej nocy cała grupa postanawia uciec i wyruszyć w poszukiwaniu piękniejszego świata. 

Mała ucieczka Marzeny Sowy, z ilustracjami Dorothée de Monfreid, to pełen humoru komiks dla młodszych czytelników, w którym pod postaciami owadów kryje się opowieść o byciu innym, poszukiwaniu swojego miejsca i akceptowaniu własnych niedoskonałości. Mamy tutaj grupę bohaterów, którzy z różnych powodów nie do końca pasują do oczekiwań innych. Każdy z nich ma jakiś problem, ale właśnie te różnice sprawiają, że tworzą całkiem zgrany zespół.

Bardzo podoba mi się pomysł na główną bohaterkę. Mała pajęczyca nie posiada umiejętności, którą w jej świecie powinna mieć każda szanująca się przedstawicielka swojego gatunku. Szybko okazuje się jednak, że nie jest jedyną osobą, która ma jakiś „brak”. Mucha, truteń czy robaczek świętojański również zmagają się ze swoimi ograniczeniami. Dzięki temu historia pokazuje, że nie trzeba być idealnym, żeby znaleźć przyjaciół i razem poradzić sobie z trudną sytuacją. Dodatkowo pajęczyca jest odważna i ciekawa świata, przewodzi swojej grupie i zabiera ich w lepsze miejsce.

Sama ucieczka nadaje opowieści sporo dynamiki. Bohaterowie nie chcą dłużej tkwić w miejscu, w którym czują się źle, dlatego decydują się ruszyć w nieznane. Ich podróż ma kilka niespodziewanych momentów, ale można w niej dostrzec również coś więcej – potrzebę wolności, samodzielnego decydowania o sobie i przekonanie, że czasami warto spróbować zmienić swoje życie, nawet jeśli początkowo wydaje się to niemożliwe.

Ilustracje Dorothée de Monfreid bardzo dobrze pasują do takiej historii. Są wyraziste, pełne ruchu i charakterystycznych postaci, a owady zostały przedstawione w sposób, który pozwala dzieciom spojrzeć na nie trochę inaczej. Każdy bohater ma własny wygląd i mimikę, dzięki czemu łatwo rozpoznać jego emocje. Komiksowy układ plansz dobrze prowadzi przez wydarzenia, a ilustracje często dopowiadają żarty i sytuacje, których nie trzeba już szczegółowo opisywać słowami.

Ważne jest też to, że jest to komiks stosunkowo krótki – ma 40 stron – więc nie przytłoczy młodego czytelnika ogromną ilością tekstu. Jednocześnie historia jest na tyle konkretna, że nie sprawia wrażenia urwanej czy zbyt prostej. Dużo dzieje się zarówno w dialogach, jak i na samych planszach, dlatego lektura jest szybka, ale niepozbawiona treści. Plusem jest też fakt, że treść wydrukowano większym fontem, co ułatwia czytanie.

Mała ucieczka dobrze sprawdzi się u dzieci, które lubią komiksy, zabawne zwierzęce postacie i historie o wyprawach w nieznane. Myślę też, że może być dobrym wyborem dla młodych czytelników, którzy sami czasem czują, że nie pasują do innych – bo mała pajęczyca i jej nietypowi przyjaciele pokazują, że właśnie z takich różnic może powstać naprawdę udana drużyna.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.