Autor: Ciara Smyth
Tytuł: To nie mój problem
Tytuł oryginalny: Not My
Problem
Wydawnictwo: Moondrive
Liczba stron: 360
Aideen podczas obijania się na WF wpada na szkolną kujonkę – Meabh Kowalską. Dziewczyna zwierza jej się z tego, że ma zbyt wiele obowiązków, a Aideen w żartach proponuje, że zepchnie ją ze schodów, by koleżanka złamała sobie nogę i miała chwilę odpoczynku. Tak zaczyna się jej mały „biznes” – Aideen pomaga ludziom, a oni są jej winni przysługi. Jednak o ile innym Aideen jest w stanie pomóc, o tyle dla siebie nie jest w stanie znaleźć rozwiązania problemów.
To nie mój problem to powieść Ciary Smyth. Jest to książka dla młodzieży. Narracja pierwszoosobowa w wykonaniu Aideen jest dowcipna, ale też w odpowiednich chwilach poważna.
Powieść ma kilka ważnych tematów. Pierwszy z nich to życie szkolne – Aideen opuszcza sporo zajęć, nie jest typem zdolnej i błyskotliwej uczennicy. Ma masę wymówek, by nie ćwiczyć na WF, wagaruje, nie odrabia pracy domowej, przez co ma problemy w szkole. Jednocześnie jej życie nie ogranicza się jedynie do lekcji. Dziewczyna zaczyna pomagać uczniom w różnych sprawach – a to załatwia komuś wejściówkę na imprezę, a to pomaga gnębionemu uczniowi wybić się… W zamian za swoje usługi koledzy i koleżanki winni są jej przysługi.
Drugi ważny wątek to motyw przyjaźni. Aideen i jej najlepsza przyjaciółka oddalają się od siebie, mimo że znają się od lat. Dla głównej bohaterki zachowanie Holly bywa niezrozumiałe, ma też poczucie, że coraz mniej się dogadują. Okazuje się, że przyjaźń może być toksyczna. Aideen zaczyna dostrzegać w innych cechy, których wcześniej nie widziała przez uprzedzenia i opinię Holly. Okazuje się, że ludzie przy bliższym poznaniu wiele zyskują.
Kolejny ważny wątek to wątek rodzinny. Aideen nie jest zbyt wylewną narratorką, ale dowiadujemy się, że jej ojciec nie mieszka z nimi, a matka okłamuje ją, pije, nie jest dobrą panią domu. Wiele obowiązków przejęła nastolatka. Sytuacja w domu ma wpływ na jej szkolne problemy – zamartwia się o matkę, opiekuje się nią i pilnuje, więc nie ma czasu na odrabianie prac domowych i bycie aktywną.
Powieść jest napisana w bardzo przyjemny sposób. Znajdziemy tu humor, ale też momenty pełne powagi i cierpienia, które nie jest powiedziane wprost, ale nietrudno się go dopatrzeć w pewnych scenach. Dowcipna, pełna akcji, z ważnymi tematami – taka jest ta pozycja. Pod koniec miałam jednak wrażenie, że nie wszystko zostało w pełni zamknięte, ale to nic – takie jest bowiem życie, nie da się mieć samych happy endów.
Czytałam inną powieść autorki, ale tamta była bardziej romantyczna. Ta jest zdecydowanie bardziej przygodowa, ma świetny szkolny klimat, ciekawą bohaterkę i wciągającą akcję. Nie zabrakło wątków uczuciowych, ale są one zdecydowanie w tle całej historii.
Polecam fanom obyczajowych powieści młodzieżowych. Ja bawiłam się świetnie podczas lektury, mam nadzieję, że i wy będziecie z niej zadowoleni.
