Zwierzaki cwaniaki, Johan Klungel

Autor: Johan Klungel
Tytuł: Zwierzaki cwaniaki
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 36

Zwierzaki cwaniaki. Akademia Mądrego Dziecka. Chcę wiedzieć Johana Klungela to książka popularnonaukowa dla najmłodszych czytelników, która w lekki i przystępny sposób pokazuje niezwykły świat zwierząt. Publikacja skupia się na gatunkach wyróżniających się wyjątkowymi umiejętnościami i cechami, dzięki którym potrafią przetrwać w różnych środowiskach. To książka, która przede wszystkim ma rozbudzać ciekawość i zachęcać dzieci do przyglądania się przyrodzie z większą uwagą.

Autor prezentuje zwierzęta, które potrafią zaskakiwać swoimi zdolnościami. Czytelnik poznaje między innymi gatunki, które są niemal przezroczyste, potrafią spać w locie, mają wyjątkowo długie języki lub oczy rozmieszczone w nietypowy sposób. Każdy przykład pokazuje inną strategię przystosowania do życia w naturze. Informacje podawane są w sposób krótki i klarowny, często uzupełnione porównaniami do świata ludzi, co pomaga młodym czytelnikom łatwiej wyobrazić sobie opisywane zjawiska.

Język książki jest prosty i zrozumiały, dostosowany do młodszych odbiorców. Tekst nie jest długi, a kolejne informacje pojawiają się w niewielkich fragmentach, dzięki czemu książkę można czytać etapami. Autor często posługuje się lekkim humorem i ciekawymi porównaniami, które sprawiają, że przekazywana wiedza nie przytłacza, lecz zachęca do dalszego poznawania świata zwierząt.

Warstwa wizualna publikacji jest wyraźna i kolorowa. Ilustracje przedstawiają bohaterów książki w sposób przyjazny dla dzieci, a jednocześnie pomagają lepiej zrozumieć ich niezwykłe cechy. Grafiki zajmują dużo miejsca na stronach i dobrze współgrają z tekstem, dzięki czemu książka jest atrakcyjna również dla młodszych czytelników, którzy dopiero zaczynają interesować się literaturą popularnonaukową.

Przyznam szczerze, że czytając tę pozycję, odkryłam wiele zwierząt, o których wcześniej nie słyszałam. Dowiedziałam się nie tylko o tym, jak wyglądają, lecz także jakie są niezwykłe. To cenna wiedza i masa ciekawostek, które pokazały mi, jak niezwykły jest świat zwierząt. Na dodatek całość podano w lekkiej i przystępnej, dowcipnej formie, która nie zanudziła podczas czytania. 

Zwierzaki cwaniaki to książka dla dzieci, które lubią ciekawostki o przyrodzie i chętnie poznają niezwykłe fakty o świecie zwierząt. Może być dobrym wprowadzeniem do pierwszych książek popularnonaukowych, a jednocześnie inspiracją do dalszego odkrywania natury i zadawania pytań o to, jak funkcjonuje świat wokół nas.

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.

 

Las czasu. Łza samotności, Tristan Roulot

Autor: Tristan Roulot
Tytuł: Las czasu. Łza samotności
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 48

Las Czasu. Łza samotności. Tom 5 Tristana Roulota z rysunkami Mateo Guerrero to finałowy tom przygodowej serii fantasy skierowanej do młodszych czytelników. Cykl opowiada o grupie dzieci, które wyruszają w niezwykłą podróż, by ocalić swoje miasto i przywrócić równowagę w świecie, w którym czas przestał płynąć w naturalny sposób. To historia o odwadze, przyjaźni i odpowiedzialności za własne decyzje.

Akcja komiksu jest bezpośrednią kontynuacją wydarzeń z wcześniejszych tomów. Bohaterowie od dłuższego czasu próbują odnaleźć osobę, która ukradła fragment Kamienia Czasu – magicznego artefaktu odpowiedzialnego za prawidłowy bieg czasu. Podczas swojej wyprawy trafiają do kolejnych niezwykłych miejsc, poznają sekrety i stopniowo odkrywają, jak wielkie konsekwencje może mieć naruszenie równowagi w świecie. W piątym tomie napięcie rośnie, a bohaterowie zbliżają się do rozwiązania zagadki i finałowej konfrontacji.

Historia opowiadana jest poprzez dynamiczne sceny i dialogi umieszczone w kolejnych kadrach. Narracja jest szybka i przygodowa – kolejne wydarzenia prowadzą czytelnika przez niebezpieczne wyprawy, spotkania z niezwykłymi postaciami oraz momenty odkrywania tajemnic związanych z przeszłością świata przedstawionego.

Dużą rolę odgrywa tu warstwa wizualna. Ilustracje Mateo Guerrero są szczegółowe i bardzo dynamiczne. Kadry przedstawiają fantastyczne krajobrazy, magiczne miasta i sceny pełne ruchu, co buduje atmosferę wielkiej przygody. Kolorystyka jest intensywna, a rysunki dobrze oddają emocje bohaterów i skalę wydarzeń, które obserwujemy. Jest tu bardzo dużo detali, które zachwycają. Postacie mają swoje unikalne rysy, nie da się ich pomylić ze sobą.

Przyznam szczerze, że historia, którą otrzymaliśmy, była naprawdę wciągająca i przemyślana. Dałam się zaskoczyć kilka razy, ale też porwać tej przygodzie. Finał jest satysfakcjonujący, wyjaśnia zawiłości fabuły i pozostawia zamknięte główne wątki. 

To komiks dla czytelników lubiących przygodowe opowieści fantasy, w których bohaterowie muszą zmierzyć się z tajemnicą większą niż oni sami. Seria może szczególnie spodobać się młodszym odbiorcom, którzy cenią historie o podróżach, magii i sile przyjaźni.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Cuda w kosmosie. Opowieści 5 minut przed snem, Gabby Dawnay

Autor: Gabby Dawnay
Tytuł: Cuda w kosmosie. Opowieści 5 minut przed snem
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 96

Cuda w kosmosie. Opowieści 5 minut przed snem Gabby Dawnay to książka, która zabiera młodych czytelników w podróż po niezwykłym świecie astronomii. Publikacja łączy elementy literackiej opowieści z wiedzą popularnonaukową, dzięki czemu w przystępny sposób wprowadza dzieci w tematykę kosmosu. 

Książka została zbudowana z krótkich opowieści poświęconych różnym obiektom i zjawiskom kosmicznym. Każda historia skupia się na innym bohaterze. Dzięki takiej konstrukcji książkę można czytać fragmentami, sięgając po jedną historię przed snem lub poznając kilka kolejnych podczas jednej lektury. Opowieści wprowadzają dzieci w podstawowe pojęcia związane z kosmosem i pokazują, jak różnorodny i fascynujący jest wszechświat.

Warto zwrócić uwagę na formę tekstu. Opowieści zostały napisane wierszem, dzięki czemu całość ma rytmiczny i melodyjny charakter. Rymy sprawiają, że tekst dobrze brzmi czytany na głos, a jednocześnie nadają historiom lekko bajkowy klimat. Taka forma ułatwia młodszym dzieciom śledzenie opowieści i sprawia, że książka dobrze sprawdza się podczas wspólnego czytania z rodzicem przed snem.

Po każdej wierszowanej historii pojawia się krótka część popularnonaukowa, która w prosty i dostosowany do wieku czytelnika sposób wyjaśnia fakty dotyczące bohatera opowieści. To niewielkie kompendium wiedzy – przedstawione jasno i bez nadmiaru trudnych terminów. Dzięki temu dziecko najpierw poznaje kosmiczny temat w formie opowieści, a następnie może dowiedzieć się o nim czegoś więcej w części informacyjnej.

Warstwa wizualna książki utrzymana jest w przyjaznej kolorystyce. Ilustracje przedstawiają planety, gwiazdy i inne kosmiczne zjawiska w sposób atrakcyjny dla młodszych odbiorców. Grafiki pomagają lepiej wyobrazić sobie opisywane miejsca i zjawiska, a jednocześnie budują spokojny, nieco baśniowy klimat całej publikacji. Planety mają twarze i mimiki, nie są więc wiernie oddanymi naukowo znanymi ilustracjami. W książce jest też sporo ciemnych barw, ale nie są one ani przytłaczające, ani depresyjne.

Cuda w kosmosie to książka, która może zainteresować dzieci ciekawych świata i lubiących zadawać pytania o to, co znajduje się poza Ziemią. Dzięki połączeniu wierszowanych opowieści i krótkich, popularnonaukowych wyjaśnień publikacja łączy przyjemność czytania z pierwszym kontaktem z wiedzą o kosmosie. To dobra propozycja zarówno na wieczorną lekturę, jak i na spokojne odkrywanie tajemnic wszechświata.

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.

 

Kowboj pod presją

Tytuł: Kowboj pod presją
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 52

Lucky Luke. Kowboj pod presją ze scenariuszem Jula i rysunkami Achdé to kolejna odsłona jednej z najbardziej znanych serii komiksowych o Dzikim Zachodzie. Cykl od lat opowiada o przygodach samotnego kowboja, który przemierza prerie i trafia w sam środek różnych konfliktów oraz niecodziennych sytuacji. W tym tomie Lucky Luke znów zostaje wplątany w sprawę, która wymaga od niego nie tylko odwagi, ale także sprytu i dużej dozy cierpliwości.

Punktem wyjścia historii jest dość nietypowy problem – na Dzikim Zachodzie zaczyna brakować piwa. Przyczyną okazuje się konflikt między właścicielami browarów a pracownikami w Milwaukee, jednym z najważniejszych ośrodków browarnictwa. Strajk powoduje coraz większe napięcia, a sytuacja szybko zaczyna wymykać się spod kontroli. Lucky Luke zostaje poproszony o pomoc w załagodzeniu sporu i doprowadzeniu do porozumienia między stronami. Bohater przekonuje się jednak, że mediacje bywają równie trudne jak starcia z bandytami.

Historia opowiadana jest głównie poprzez krótkie sceny i dialogi zamknięte w kolejnych kadrach. Narracja jest dynamiczna, a kolejne wydarzenia prowadzą czytelnika przez serię zabawnych i czasem absurdalnych sytuacji. Twórcy łączą elementy klasycznego westernu z humorem i lekką satyrą, dzięki czemu opowieść zachowuje charakterystyczny dla serii komediowy ton.

Warstwa wizualna utrzymana jest w stylu dobrze znanym czytelnikom Lucky Luke’a. Ilustracje są wyraziste i pełne detali, a mimika bohaterów oraz drobne elementy tła często wzmacniają humor sytuacyjny. Kadry są przejrzyste, a akcja prowadzona w sposób dynamiczny, co sprawia, że komiks czyta się szybko i bardzo płynnie. Dodatkowo niektóre okienka są utrzymane w jednym kolorze, co ma podkreślić powagę sytuacji lub inne emocje.

Kowboj pod presją to tom, który dobrze wpisuje się w tradycję serii. Zachowuje jej charakterystyczny klimat i humor, a jednocześnie pokazuje Lucky Luke’a w nieco innej roli – zamiast pojedynków z rewolwerowcami musi zmierzyć się z konfliktem społecznym i spróbować pogodzić zwaśnione strony. To lekka, przygodowa lektura dla czytelników, którzy lubią komiksową opowieść osadzoną w realiach Dzikiego Zachodu.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Kumpelki bez granic, Cazenove i French

 

Autor: Cazenove i French
Tytuł: Kumpelki bez granic
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 48

Kumpelki bez granic Christophe’a Cazenove’a z rysunkami Philippe’a Fenecha to kolejna część popularnej serii komiksowej opowiadającej o grupie przyjaciółek i ich codziennych szkolnych przygodach. Cykl w humorystyczny sposób pokazuje życie nastolatek – ich rozmowy, drobne problemy, relacje z rówieśnikami i pierwsze doświadczenia związane z dorastaniem.

W tym tomie w historii pojawia się nowa bohaterka – Malika, dziewczyna, która wraz z rodziną przyjechała z Syrii. Trafia do domu jednej z koleżanek i zaczyna poznawać nowe środowisko oraz szkolną rzeczywistość. Jej obecność wprowadza sporo zamieszania, ale też staje się dla pozostałych dziewczyn okazją do poznania innej kultury i spojrzenia na świat z trochę innej perspektywy. Oczywiście nie brakuje przy tym zabawnych sytuacji, nieporozumień i typowych dla serii żartów.

Ponieważ jest to komiks, historia opowiadana jest głównie za pomocą krótkich scen i dialogów zamkniętych w kolejnych kadrach. Poszczególne epizody są dynamiczne i często kończą się humorystyczną puentą. Taka forma sprawia, że komiks czyta się szybko, a fabuła rozwija się poprzez serię krótkich, codziennych sytuacji z życia bohaterek.

Warstwa wizualna utrzymana jest w charakterystycznym dla serii stylu. Ilustracje są kolorowe, wyraziste i bardzo ekspresyjne. Dużą rolę odgrywa mimika postaci oraz zabawne detale w kadrach, które dodatkowo podkreślają humor opowieści. Rysunki dobrze oddają emocje bohaterek i sprawiają, że historia jest lekka i dynamiczna.

Kumpelki bez granic to komiks skierowany głównie do młodszych nastolatek, które lubią historie o przyjaźni i szkolnej codzienności. Seria w przystępny sposób pokazuje relacje między rówieśnikami, a jednocześnie przemyca temat otwartości na innych i akceptowania różnic. To lekka, humorystyczna lektura, która dobrze sprawdzi się jako rozrywka dla czytelników lubiących komiksową formę opowieści.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Przygoda w jaskiniach. Minecraft. Tryb czytania, Nick Eliopulos

Autor: Nick Eliopulos
Tytuł: Przygoda w jaskini
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 24

Przygoda w jaskiniach. Minecraft. Tryb czytania Nicka Eliopulosa to krótka opowieść przygodowa osadzona w świecie popularnej gry Minecraft. Książka została przygotowana z myślą o młodszych czytelnikach, którzy dopiero uczą się samodzielnego czytania. To publikacja, która łączy dynamiczną historię z elementami wspierającymi rozwój umiejętności czytelniczych.

Fabuła skupia się na Emmy i Birchu, którzy wraz ze swoim wilkiem Chapsem trafiają do rozległych jaskiń. Podziemny świat okazuje się pełen niebezpieczeństw, dlatego bohaterowie muszą wykazać się sprytem i odwagą, by odnaleźć potrzebne składniki i przygotować mikstury, które pomogą im przetrwać. Po drodze spotykają znane z gry stworzenia, takie jak zombie, szkielety czy wiedźmy, a kolejne przeszkody uczą ich współpracy i podejmowania szybkich decyzji.

Książka należy do serii Minecraft. Tryb czytania, stworzonej specjalnie dla dzieci rozpoczynających swoją przygodę z czytaniem. Tekst jest krótki, prosty i podzielony na niewielkie fragmenty, dzięki czemu młody czytelnik może stopniowo śledzić wydarzenia i łatwiej utrzymać koncentrację. Historia jest dynamiczna, a zdania nieskomplikowane, co sprawia, że książka dobrze sprawdza się jako jedna z pierwszych samodzielnych lektur. Plusem jest też spory rozmiar fontu, który ułatwia składanie liter.

Warstwa wizualna nawiązuje do charakterystycznej estetyki świata Minecrafta. Ilustracje są utrzymane w stylu znanym z gry, z geometrycznymi formami i wyraźnymi kolorami. Grafiki pomagają lepiej wyobrazić sobie podziemne lokacje i napotkane stworzenia, a jednocześnie urozmaicają odbiór tekstu. Urzekły mnie też okienka, które pokazują wyposażenie bohaterów.

Przygoda w jaskiniach to propozycja przede wszystkim dla dzieci, które znają i lubią świat Minecrafta. Książka może być dobrym początkiem przygody z samodzielnym czytaniem – szczególnie dla tych młodych czytelników, którzy chętniej sięgają po historie związane z ulubioną grą.

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.

 

Wyspa doktora Moreau

 

Tytuł: Wyspa doktora Moreau
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 56

Komiksowa adaptacja Wyspy doktora Moreau przenosi klasyczną powieść science fiction w zwartą, przystępną formę graficzną, zachowując kluczowe elementy oryginału, ale upraszczając opowieść tak, by była dostępna dla młodszych lub mniej zaawansowanych czytelników. Głównym bohaterem jest Edward Prendick, którego statek ulega katastrofie u wybrzeży tajemniczej wyspy. Na miejscu trafia na eksperymenty doktora Moreau ľ naukowca, który próbuje przemieniać zwierzęta w istoty przypominające ludzi. To spotkanie stawia pod znakiem zapytania granice nauki, moralności i samego człowieczeństwa.

Adaptacja skupia się przede wszystkim na relacji człowieka z naturą i na konsekwencjach igrania z prawami natury. Prendick, obserwując wynaturzenia doktora Moreau, zaczyna dostrzegać, że to właśnie ludzki umysł i ambicje mogą być największym zagrożeniem. Fabuła, choć skrócona względem oryginału, wciąż porusza pytania o granice etyki, sens eksperymentowania i to, co definiuje nas jako ludzi. Konflikt między naturą a nauką, pierwotnymi instynktami a cywilizowanym zachowaniem, stanowi oś tej komiksowej wersji.

Warstwa graficzna jest tu kluczowa: ilustracje potrafią oddać atmosferę izolacji, tajemnicy i niepokoju towarzyszącego bohaterowi na nieznanej wyspie. Komiks nie boi się wizualizować groteskowych hybryd i surrealistycznych scen, jednocześnie nie przekraczając granicy, która mogłaby przestraszyć młodszych odbiorców – choć bardziej wrażliwi czytelnicy mogą poczuć tu mocniejsze, mroczne momenty.

To adaptacja, która sprawdzi się jako pierwsze zetknięcie z klasyką literatury dla osób, które jeszcze nie miały kontaktu z oryginalnym tekstem. Forma komiksowa ułatwia śledzenie akcji, a jednocześnie zachowuje poważniejsze tematy i refleksje obecne w pierwotnej powieści. To nie tylko „przygoda na wyspie”, ale również historia skłaniająca do myślenia o naturze ludzkiej, granicach nauki i konsekwencjach bezrefleksyjnego poszukiwania postępu.

Komiksowa adaptacja Wyspy doktora Moreau to udany przykład tego, jak klasyczna literatura może zostać przełożona na język obrazkowy, by dotrzeć do nowych pokoleń czytelników i zachęcić ich do sięgnięcia po pierwowzór.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Oliver Twist, Philippe Chanoinat

Autor: Philippe Chanoinat
Tytuł: Oliver Twist
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 52

Komiksowa adaptacja Olivera Twista przenosi klasyczną powieść Dickensa do formy obrazkowej, zachowując istotę oryginału, ale podając ją w formie przystępnej dla współczesnego czytelnika. Główny bohater, osierocony chłopiec o imieniu Oliver, próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie pełnym przemocy, biedy i niesprawiedliwości. Po ucieczce z przytułku trafia do Londynu, gdzie doświadcza kolejnych wyzwań i niebezpieczeństw, lecz także poznaje ludzi, którzy okazują mu dobroć. 

Komiksowa wersja tej klasyki przedstawia znane wątki w zwartej i dynamicznej formie. Scenariusz koncentruje się na głównych momentach fabuły, tak aby młodszy czytelnik mógł zrozumieć, kim jest Oliver, jakie zagrożenia niesie za sobą życie na ulicy i jak ważne są przyjaźń i wsparcie w najtrudniejszych chwilach. W adaptacji nie ma miejsca na rozległe opisy – wszystko przekazywane jest poprzez dialogi i obrazy, co przyspiesza tempo narracji i ułatwia śledzenie kolejnych zdarzeń.

Warstwa graficzna jest tu kluczowa. Ilustracje pomagają tworzyć atmosferę XIX-wiecznego Londynu – pełnego wąskich uliczek, mrocznych zaułków i kontrastów między bogactwem a biedą. Kadry są przejrzyste, a projekt graficzny podporządkowany narracji, dzięki czemu nawet młodszy odbiorca będzie w stanie śledzić przebieg wydarzeń bez poczucia chaosu. Dynamika rysunków sprawia, że sceny bardziej dramatyczne nabierają ekspresji, a momenty spokojniejsze zyskują odpowiednią intymność. Kolorystyka jest ograniczona, nie ma tu zbyt wielu ostrych barw. Wszystko zdaje się przytłumione.

To adaptacja skierowana przede wszystkim do czytelników, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z klasyką literatury lub preferują formę graficzną od tradycyjnego tekstu. Komiks nie zastępuje pełnego wydania powieści, ale może być wprowadzeniem do lektury i zachętą do sięgnięcia po oryginał. Dzięki zwięzłej formie i przystępności języka jest to również lektura, którą młodsze osoby mogą czytać samodzielnie.

Minusem dla części czytelników może być to, że adaptacja skraca i upraszcza wiele wątków, które w oryginale mają większą głębię i więcej niuansów. Jeśli ktoś zna klasyczną powieść, może odczuć brak niektórych scen lub psychologicznej głębi postaci, którą Dickens tak dobrze rozwijał. Komiks skupił się na najważniejszych zdarzeniach, rezygnując z bogatych opisów i wewnętrznych monologów bohaterów.

Mimo to, jako komiksowa adaptacja klasyki, pozycja ta spełnia swoją rolę. Przekazuje sedno opowieści, oddaje atmosferę epoki i zachowuje uniwersalne wartości zawarte w oryginale – ludzi zmagających się z niesprawiedliwością, walkę o godne życie i znaczenie przyjaźni. To dobra lektura dla młodszych czytelników, którzy chcą poznać ponadczasową historię w bardziej przystępnej formie, jak również dla starszych, którzy szukają nowej perspektywy na znaną opowieść.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Rytuał ochronny, Carbone, Véronique Barrau

Autor: Carbone, Véronique Barrau
Tytuł: Rytuał ochronny
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 56

W piątym tomie serii Strażniczka Małych Ludzi Elina dowiaduje się, że być może niedaleko niej mieszkają syreny. Chce sprawdzić, czy to prawda. Na miejscu okazuje się, że jedna z istot zaplątała się w sieć rybacką. Jednak uratowanie jej to dopiero początek...

Fabuła tego tomu skupia się na przygotowaniach do rytuału, którego celem jest stworzenie tarczy ochronnej dla małych ludzi – istot, które w magicznym świecie są bezbronne wobec rosnącego zagrożenia. To nie tylko opowieść o starciu z mrocznymi siłami, ale także o tym, jak wiele znaczą więzi międzyludzkie i wsparcie bliskich.

Strażniczka Małych Ludzi. Rytuał ochronny to opowieść fantasy, która potrafi połączyć wartką akcję z refleksją nad tym, co oznacza odpowiedzialność i poświęcenie. Autorka prowadzi narrację w sposób klarowny i angażujący, budując napięcie stopniowo i wciągając czytelnika w coraz głębsze tajemnice świata, który wykreowała. Muszę jednak przyznać, że gdybym nie znała poprzednich tomów, w tym bym się nie odnalazła. Moim zdaniem komiksy trzeba czytać po kolei, by zrozumieć historię.

Mocną stroną w tym tomie jest włączenie matki głównej bohaterki do opowieści. Do tej pory była nieświadomie stojącą w tle postacią. Teraz ma w końcu swoje zadanie i zaczyna rozumieć, co dzieje się z jej córką. To było dla mnie zaskoczenie podczas lektury. 

Strażniczka Małych Ludzi. Rytuał ochronny to dobra kontynuacja serii, która łączy elementy magii, przygody i relacji międzyludzkich. To komiks, który spodoba się młodym fanom fantasy z mocno zarysowanymi postaciami i tym, którzy lubią świat wypełniony tajemnicami wymagającymi stopniowego odkrywania. 

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Dzikie łapy. Tajemnica fermy lisów, Victor Nordahl

Autor: Victor Nordahl
Tytuł: Dzikie łapy. Tajemnica fermy lisów
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 184

Lis Trym nie jest uznawany w swojej rodzinie za bohatera. Nie dorównuje odwagą innym członkom stada, pozwala się dręczyć wronom i często ucieka przed konfliktem. Niespodziewania trafia na lisią fermę, gdzie poznaje Lukasa – lisa, który nigdy nie widział świata poza kratami. Wspólnie próbują zrozumieć, czym jest wolność i czy ucieczka z pilnie strzeżonej fermy jest w ogóle możliwa.

Dzikie łapy. Tajemnica farmy lisów to pierwszy tom poruszającej opowieści o przygodach, przyjaźni i poszukiwaniu siebie w świecie, który nie zawsze jest przyjazny. Scenariusz prowadzony jest w sposób przystępny i klarowny – historia Tryma i Lukasa przedstawiona jest z perspektywy bohaterów, których motywacje są zrozumiałe, a emocje czytelne dla młodszych odbiorców. 

Warstwa narracyjna nie komplikuje się nadmiernie. Akcja rozwija się stopniowo, wprowadzając czytelnika w realia życia lisów, zarówno tych żyjących w naturalnym środowisku, jak i tych uwięzionych w niewoli. To opowieść o konfrontacji z trudnymi wyborami, o smutku z powodu ograniczeń i o odwadze, która rodzi się stopniowo, krok po kroku.

Graficznie komiks jest czytelny. Kadry są uporządkowane, a ilustracje wspierają narrację zamiast ją przytłaczać. Rysunki przekazują emocje postaci, a ustawienie scen pomaga młodemu czytelnikowi łatwo śledzić rozwój wydarzeń bez zbędnego chaosu. Mocnym punktem jest też zmiana zapisu dialogów wypowiadanych przez ludzi. Są to nieczytelne zawijasy, których nie rozumiemy, bo otrzymujemy lisią perspektywę, a te zwierzęta nie są w stanie pojąć ludzkiej mowy.

Motyw przewodni tej pierwszej części koncentruje się na takich wartościach jak odwaga, przyjaźń, odpowiedzialność i poszukiwanie własnej drogi. Bardzo ciekawie wygląda perspektywa zamkniętego w niewoli lisa, który nie wie nic o świecie poza swoimi kratami. To poruszająca historia.

Dzikie łapy. Tajemnica farmy lisów to dobry początek serii, który może zainteresować młodszych czytelników, szczególnie tych, którzy lubią przygody osadzone w naturalnych realiach zwierzęcego świata. Jako pierwszy tom spełnia swoją rolę: przedstawia bohaterów, buduje klimat i zachęca do sięgnięcia po kolejne części, by poznać dalsze losy Tryma, Lukasa i ich drogi do wolności.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Lilo i Stitch

Autor: Silvia Dell’Amore
Tytuł: Lilo i Stitch
Wydawnictwo: Egmont
Liczba stron: 64

Lilo jest samotną dziewczynką mieszkającą na Hawajach wraz ze swoją starszą siostrą. Niełatwo odnajduje się wśród rówieśników, ma własny świat, własne zainteresowania i poczucie, że nigdzie do końca nie pasuje. Gdy w jej życiu pojawia się Stitch – niebieskie, niesforne stworzenie uznane za psa – wszystko zaczyna się komplikować. To, co miało być próbą znalezienia przyjaciela, szybko zamienia się w serię nieporozumień, chaosu i problemów, które wystawiają na próbę ich relację.

Komiksowa adaptacja Lilo i Stitch opiera się na dobrze znanej historii, ale została uproszczona i dostosowana do młodszego czytelnika. Fabuła prowadzona jest w sposób klarowny i chronologiczny, bez nadmiernych dygresji czy pobocznych wątków. Wyraźnie zaznaczony zostaje konflikt – Stitch jako istota stworzona do niszczenia kontra potrzeba akceptacji i przynależności – co sprawia, że opowieść jest łatwa do śledzenia nawet dla dzieci, które dopiero zaczynają przygodę z komiksem.

To historia o budowaniu relacji i redefiniowaniu pojęcia rodziny. Lilo i Stitch nie są bohaterami idealnymi – oboje popełniają błędy, reagują impulsywnie i często nie rozumieją konsekwencji swoich działań. Właśnie dzięki temu opowieść wypada autentycznie i blisko doświadczeń młodego czytelnika. Motyw „ohany”, czyli rodziny rozumianej szerzej niż więzy krwi, pozostaje osią całej historii i jest wyraźnie zaakcentowany.

Warstwa graficzna jest kolorowa, czytelna i dynamiczna. Kadry są zróżnicowane, a mimika postaci i tempo scen dobrze oddają emocje bohaterów. Styl ilustracji nawiązuje do filmowego pierwowzoru, co z pewnością docenią dzieci znające animację.

Komiks utrzymany jest w lekkim tonie, z dużą dawką humoru, ale nie unika trudniejszych tematów, takich jak samotność, odpowiedzialność czy lęk przed odrzuceniem. Wszystko podane jest jednak w bezpieczny, przystępny sposób, bez dramatyzowania i bez moralizowania wprost.

Lilo i Stitch w tej formie to dobra propozycja dla młodszych czytelników, szczególnie w wieku około 7–11 lat. Sprawdzi się zarówno jako pierwsze spotkanie z tą historią, jak i jako uzupełnienie filmowej wersji. To ciepła, prosta opowieść o akceptacji i byciu razem mimo różnic, która dobrze odnajduje się w komiksowym formacie.

Komiks przeczytałam dzięki uprzejmości wydawnictwa Egmont.

 

Od kiedy jestem twoją babcią, Susannah Shane

Autor: Susannah Shane
Tytuł: Od kiedy jestem twoją babcią
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 24

Od kiedy jestem twoją babcią to ciepła opowieść o relacji babci i wnuczki, opowiedziana przez pryzmat wspólnie spędzanego czasu i drobnych codziennych rytuałów. W centrum tej historii są dwie pandy – babcia i jej wnuczka – które razem odkrywają świat wokół siebie. 

Historia koncentruje się na wspólnych doświadczeniach obu bohaterek: spacerach, zabawie, rozmowach, ale również nauce cierpliwości. Babcia nie narzuca wnuczce swoich racji ani planów, lecz towarzyszy jej w odkrywaniu świata, dostrzeganiu detali i radości z drobnych rzeczy. 

Język opwieści jest prosty i spokojny, dostosowany do młodszych czytelników, ale również bardzo przyjemny w odbiorze dla dorosłych. Tekst nie spieszy się, pozwala na zatrzymanie się nad momentami, które dla bohaterek są ważne. Dzięki temu książka sprawia wrażenie bardziej rozmowy niż opowieści z sztywną fabułą. Na dodatek jest rytmiczna i wierszowana, co pozwala łatwiej wczuć się w tekst. 

Dużą siłą tej pozycji jest warstwa ilustracyjna. Obrazy są nieco kanciaste, nawiązują do innych z serii. Kolory są ograniczone, nie ma tu zbyt szerokiej palety barw. Dodatkowo w środku znajdziemy elementy odblaskowe. Są to srebrne fragmenty, którymi powleczono ilustracje. Odbijają one światło i błyszczą się, co przyciąga spojrzenie dzieci. Tekst wydrukowano większym fontem, dzięki czemu można go z łatwością odnaleźć na stronie. Nie jest go zbyt wiele, ale oszczędność treści ma swoją siłę w tym wydaniu. 

Od kiedy jestem twoją babcią to pozycja do wspólnego czytania, idealna na spokojne popołudnie lub wieczór z dzieckiem. To książka, która może zachęcić do rozmowy o rodzinie, o tym, co ważne w relacjach i o radości z bycia razem. 

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.

 

AI zmieni wszystko, Filip Sala

 

Autor: Filip Sala
Tytuł: AI zmieni wszystko
Wydawnictwo: Filip Sala
Liczba stron: 164

AI zmieni wszystko albo i nie Filipa Sali to książka, która ma za zadanie przybliżyć czytelnikowi temat sztucznej inteligencji w sposób rzetelny i uporządkowany. Autor nie straszy wizjami końca świata ani nie obiecuje technologicznego raju, zamiast tego stara się wyjaśnić, czym AI faktycznie jest i gdzie spotykamy ją już dziś. To raczej próba oswojenia tematu niż budowania sensacji wokół hasła, które coraz częściej pojawia się w mediach i codziennych rozmowach.

Książka napisana jest przystępnym językiem, choć pierwsze rozdziały mają bardziej naukowy i techniczny charakter. Zawierają sporą dawkę wiedzy porządkującej podstawowe pojęcia i mechanizmy związane ze sztuczną inteligencją, co dla części czytelników może być wymagające. 

Dużym plusem tej książki jest brak jednej, narzucanej na siłę wizji przyszłości. Zamiast tego autor prezentuje różne perspektywy i opisuje wpływ AI na takie obszary jak praca, edukacja czy codzienne funkcjonowanie. To książka mocno osadzona w teraźniejszości, skupiona na tym, co już się dzieje i z jakimi wyzwaniami musimy się mierzyć tu i teraz, a nie futurystyczny scenariusz rodem z filmów science fiction.

Lektura jest krótka i konkretna, podzielona na niedługie rozdziały, dzięki czemu można ją czytać fragmentami. Po pierwszych, momentami bardziej wymagających partiach, kolejne rozdziały mają wyraźnie lżejszy ton. Autor sięga po przykłady, przywołuje badania, dane i konteksty, co pomaga lepiej zrozumieć omawiane zagadnienia. Książka jest bardzo aktualna, a to w przypadku tak dynamicznie zmieniającego się tematu stanowi jej największą wartość.

Czytałam tę pozycję z dużym zainteresowaniem. Odnalazłam wiele ciekawostek, dużo wiedzy, a nawet kontekst lokalny, a mianowicie odniesienia do firm, które znajdują się w moim rodzinnym mieście. Mimo że początkowo trochę trudno było mi przebrnąć przez treść bardziej naukową, potem z przyjemnością pochłonęłam lekturę. Najbardziej podobał mi się rozdział dotyczący pracy i tego, czy sztuczna inteligencja nas zastąpi. Przede wszystkim autor podchodzi do tej kwestii zdroworozsądkowo, co jest plusem. 

AI zmieni wszystko albo i nie to dobra propozycja dla osób, które chcą uporządkować swoją wiedzę o sztucznej inteligencji i spojrzeć na nią z większym dystansem. Nie daje prostych odpowiedzi i nie próbuje przewidywać przyszłości, ale zachęca do krytycznego myślenia i świadomego odbioru informacji, którymi jesteśmy dziś bombardowani.

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Autora. 

Od kiedy jestem twoim dziadkiem, Susannah Shane

Autor: Susannah Shane
Tytuł: Od kiedy jestem twoim dziadkiem
Wydawnictwo: HarperKids
Liczba stron: 24

Od kiedy jestem twoim dziadkiem to ciepła, obrazkowa opowieść o relacji między dziadkiem a wnukiem, pokazana przez pryzmat wspólnie spędzanego czasu. Historia prowadzona jest z perspektywy dorosłego lwa, który z czułością i uważnością towarzyszy dziecku w poznawaniu świata. 

Książka opowiada o byciu razem: o zabawie, rozmowach, wspólnym odkrywaniu przyrody, ale też o dawaniu dziecku przestrzeni do samodzielności. Dziadek nie jest tu mentorem, który wszystko wie lepiej – raczej spokojnym towarzyszem, który wspiera, obserwuje i pozwala wnukowi iść własnym tempem. To opowieść o relacji opartej na bliskości i akceptacji, bez pouczania i narzucania.

Tekst jest prosty, oszczędny i rytmiczny, dostosowany do młodego odbiorcy. Krótkie zdania i powtarzalna struktura sprawiają, że książka dobrze sprawdza się w głośnym czytaniu, a jej spokojny ton wycisza i sprzyja wspólnemu skupieniu. 

Ogromną rolę odgrywa warstwa ilustracyjna. Obrazy są nieco kanciaste, ale ma to swój urok. Skupiono się na ograniczonej palecie barw, która pasuje do tła rozgrywającej się opowieści - sawanny. Dodatkowo mamy w środku elementy pozłacane, które błyszczą. To na pewno spodoba się dzieciom. Tekst jest wydrukowany większym fontem, co pozwala szybko odnaleźć go na stronie i z łatwością odczytać.

Od kiedy jestem twoim dziadkiem to książka dobra do wspólnego czytania. Sprawdzi się jako lektura na spokojny wieczór, ale też jako pretekst do rozmowy o relacjach rodzinnych.

Za książkę dziękuję wydawnictwu HarperKids.  

 

 

Więcej informacji o książkach wydawnictwa znajdziecie tu.